Een vervolgverhaal over Kermit 1, Kermit 2, Girafje, Slang en Vliegkikker
De Wachters van Mariahout waren nog maar net terug van hun vliegtuigreis, toen Kermit 2 iets ontdekte naast het oude boek in de kerktoren: een klein houten kistje, met daarop uitgesneden het woord LEG GODT.
"Wat betekent dat?" vroeg Slang, die het kistje besnuffelde.
Kermit 1 dacht even na. "Dat klinkt Deens. Ik denk dat we het gaan ontdekken."
Zodra Kermit 2 het deksel optilde, gleed er geen kaart uit, maar honderden kleine gekleurde blokjes, die meteen begonnen te zweven en te gloeien — precies zoals de tijdkaart eerder had gedaan.
"Deze reis gaat niet over een land of over de lucht," zei Girafje. "Hij gaat over speelgoed."
"Mijn favoriet," grinnikte Kermit 2, die zelf ook wel wat weg had van een bouwsteen — stevig en altijd klaar voor een avontuur.
De blokjes vormden een wervelende poort van licht, en de Wachters stapten er samen doorheen.
Ze kwamen terecht in een kleine, houten werkplaats, ergens in een dorpje. Overal lagen houtkrullen en er stond een geur van vers gezaagd hout.
"Waar zijn we?" vroeg Vliegkikker, die op een houtblok landde.
"Billund, Denemarken," zei Kermit 1. "Het jaar is 1932. Deze werkplaats is van een timmerman, Ole Kirk Christiansen. Hij maakt meubels en gereedschap, maar het gaat hem financieel niet goed — het is een moeilijke tijd, met weinig geld voor iedereen."
Ze zagen de timmerman aan een werkbank staan, met een klein houten eendje in zijn handen dat hij net had afgemaakt.
"Om toch geld te verdienen, begint hij ook houten speelgoed te maken," legde Kermit 1 uit. "Eendjes, treintjes, autootjes. Twee jaar later, in 1934, bedenkt hij een naam voor zijn bedrijf: hij combineert de Deense woorden leg godt, wat 'speel goed' betekent, tot één woord: LEGO."
"LEGO," herhaalde Girafje langzaam. "Speel goed. Dat past wel bij Daan."
De volgende lichtflits bracht hen in een grotere fabriekshal, vol machines die zoemden en ratelden.
"Het ruikt hier anders dan bij de timmerman," merkte Slang op.
"Dat komt doordat we verder in de tijd zijn," zei Kermit 1. "Na de Tweede Wereldoorlog koopt het bedrijf een machine die plastic kan spuitgieten. Ole Kirk ziet dat plastic de toekomst is, ook al vinden veel mensen het toen nog een rare, goedkope stof."
Ze zagen kleine, gladde blokjes uit de machine rollen — bijna zoals de LEGO-steentjes die Daan kende, maar niet helemaal.
"Deze steentjes zien er anders uit dan die van mij," zei Kermit 2, die er eentje oppakte.
"Goed gezien," zei Kermit 1. "De eerste plastic bouwsteentjes, in 1949, hebben nog geen buisjes aan de onderkant. Ze klikken niet goed vast en vallen makkelijk uit elkaar."
De kaart flitste iets verder, naar 1958.
"Dit jaar is heel belangrijk," zei Kermit 1 plechtig. "Op 28 januari 1958 wordt het huidige klikssysteem gepatenteerd — met de bekende ronde noppen boven, en buisjes eronder. Dit ontwerp is zo goed bedacht dat een steentje uit 1958 nog steeds precies past op een steentje dat vandaag gemaakt wordt."
"Wacht," zei Girafje verbaasd, "dus mijn steentjes thuis passen op steentjes van meer dan zestig jaar geleden?"
"Precies," knikte Kermit 1. "Dat is het geniale van het ontwerp."
Ze stonden nu in een speelgoedwinkel met een houten schap vol kleine, gele doosjes.
"LEGO wordt in deze tijd steeds groter," zei Kermit 1. "In 1963 gaat het bedrijf van het oude celluloseacetaat-plastic over op een sterker plastic, ABS genoemd, dat minder snel kromtrekt en minder snel breekt."
Vliegkikker wees naar een doosje met een klein huisje erop afgebeeld. "Wat is dat?"
"Dat is onderdeel van het 'Systeem van Spelen'," legde Kermit 1 uit. "LEGO besluit dat al hun sets bij elkaar moeten passen — een huisje, een boom, een autootje — zodat kinderen overal ter wereld met dezelfde steentjes hun eigen wereld kunnen bouwen. In 1968 opent zelfs het eerste LEGOLAND-park, hier in Billund."
"Zoals Legoland Billund, waar ik ben geweest!" riep Kermit 2 enthousiast.
"Precies datzelfde park," glimlachte Kermit 1. "En in 1969 komt er ook DUPLO, met grotere steentjes voor de allerkleinste kinderen."
De kaart trilde weer, en flitste door naar de jaren zeventig.
"In 1974 verschijnen de eerste LEGO-minifiguren zonder gezicht en zonder armen die konden bewegen," zei Kermit 1. "Pas in 1978 krijgen ze het uiterlijk dat we nu kennen: gele hoofdjes met een gezichtje, en armen en handen die kunnen bewegen en dingen vasthouden."
De volgende halte was een speelkamer vol dozen met piraten, ridders en ruimteschepen.
"Dit lijkt op mijn kamer," lachte Kermit 2.
"Dat komt omdat dit de tijd is waarin LEGO echte themawerelden begint te maken," zei Kermit 1. "In 1978 komen de eerste Castle- en Space-sets uit, met ridders en ruimtevaarders. In 1989 volgen de eerste piratenschepen."
Girafje wees naar een klein, gedetailleerd bootje met zwarte zeilen. "Zoals de Zwarte Zeeschuimer die Daan heeft?"
"Precies dat soort schip," zei Kermit 1. "In deze decennia leert LEGO steeds beter hoe ze spannende verhalen kunnen bouwen met steentjes — niet alleen huizen en auto's, maar hele werelden vol avontuur."
"En techniek?" vroeg Slang, die tussen een stapel gele en grijze onderdelen door gleed.
"Ook dat," knikte Kermit 1. "In 1977 komt LEGO Technic uit, met tandwielen en asjes waarmee je bewegende machines kan bouwen. Later, in de jaren negentig, komen er zelfs motortjes en later nog computertjes bij, zodat je robots kan programmeren."
De kaart werd deze keer wat somberder van kleur toen ze in een kantoor belandden, vol papieren en bezorgde gezichten.
"Wat is er aan de hand?" vroeg Girafje.
"Rond het jaar 2003 en 2004 gaat het financieel heel slecht met LEGO," vertelde Kermit 1. "Het bedrijf heeft te veel verschillende soorten producten gemaakt, en verliest heel veel geld. Sommige mensen denken zelfs dat het bedrijf failliet zal gaan."
"Dat klinkt eng," zei Kermit 2 zacht.
"Het is ook een spannende tijd," knikte Kermit 1. "Maar er komt een nieuwe leider, Jørgen Vig Knudstorp, die besluit dat LEGO zich weer moet richten op wat het allerbeste kan: goede, simpele bouwsteentjes en sterke verhalen. Ze werken samen met bekende films, zoals Star Wars, en later bedenken ze eigen thema's zoals Ninjago en, in 2014, zelfs een hele LEGO-film."
Vliegkikker keek opgelucht. "Dus het komt weer goed?"
"Het komt zelfs heel erg goed," lachte Kermit 1. "LEGO groeit uit tot een van de grootste en meest geliefde speelgoedmerken ter wereld."
De laatste lichtflits bracht hen niet naar een ver verleden, maar naar een plek die verrassend vertrouwd aanvoelde: een kamer vol dozen, mini-scale bouwwerken, en een zorgvuldig uitgestald paard-en-wagen model.
"Wacht," zei Girafje, "dit is..."
"Daans kamer," glimlachte Kermit 1.
Ze zagen dozen met namen die ze herkenden: de Black Seas Barracuda, Forbidden Island, de Night Patroller, en een hele verzameling Minecraft-sets, waaronder de Mountain Cave.
"En kijk," wees Slang, "vlaggen! Van Peru, Polen, Portugal, Spanje..."
"LEGO is niet meer alleen speelgoed uit een fabriek," zei Kermit 1. "Het is ook een manier om zelf iets te bedenken — je eigen ontwerpen, je eigen vlaggen, je eigen verhalen. Wat Daan doet, mini-scale MOC's bouwen zoals dat paard-en-wagen, dat is precies waar LEGO ooit mee begon: een timmerman die met zijn handen iets moois wilde maken, gewoon om anderen blij te maken met spelen."
Kermit 2 pakte een klein LEGO-steentje op dat op de grond lag en klikte het vast op een ander. Het paste perfect, precies zoals steentjes van 1958 dat nog steeds zouden doen.
"Speel goed," zei hij zacht, met een grote grijns. "Dat is precies wat we doen."
De grond trilde weer, en de gloeiende steentjes trokken hen mee terug — langs de LEGO-film, de moeilijke jaren, de piraten en ridders, de eerste minifiguren, de plastic fabriek, tot ze weer terug waren bij het houten kistje in de kerktoren, met de deksel er rustig naast.
"Wat een reis," zuchtte Kermit 2, die het kistje voorzichtig weer dichtdeed.
"Van een houten eendje," zei Girafje, "tot een hele wereld van bouwstenen."
"En het mooiste is," zei Kermit 1, "dat het niet stopt bij een fabriek in Denemarken. Het gaat gewoon door, in elke kamer waar iemand een doos LEGO openmaakt en iets nieuws bedenkt."
Vliegkikker keek naar het kistje. "Zullen we snel weer op reis gaan? Naar Peru, misschien, of naar de kastelen?"
Kermit 1 glimlachte en legde het kistje netjes terug naast het oude boek. "Wanneer jullie maar willen, Wachters. De geschiedenis wacht altijd op ons."
Einde
Wil je dat de Wachters van Mariahout nog een tijdreis maken — bijvoorbeeld naar de geschiedenis van Peru, of naar de geschiedenis van kastelen? Zeg het maar!
✳ Einde ✳